خیابان ها پر است از حضور نفس گیر آدم ها و سایه هایشان که انگار محکومند این چند روز آخر سال به هر نحو و با هر بهانه ای به خیابان ها بیایند و پشت این مغازه ها که از فرط جمعیت ویترینشان نا پیداست، صف بکشند.
مجله ها پر شده از مطالبی با عنوان سالی که گذشت ، بهترین ها و بدترین ها ی امسال مصاحبه با چهره های جنجالی امسال یا مقایسه های به جا و نا به جای سال های اخیر با هم و یا لیست های طویل از اتفاقاتی که افتاده و انگار این لیست ها می خواهند به ما یاد آوری کنند حافظه مان چقدر ضعیف است. عکس های خنده دار و جالب از سیاستمداران در صفحاتی با تیتر ها جالب خودنمایی می کند آنچه عکس ها نشان می دهد با آن چه ما در طی سال از این آدم ها دیده ایم تفاوتی فاحش دارد که همین تفاوت قرار است ما را به وجد آورد انگار. مصاحبه های خواندنی را نباید از دست داد تعطیلات شیرین با رفتارشناسی و روان شناسی چهره های امسال نظیر اصلا همین بی نظیر بوتو که هر چند مصاحبه ای از او نخواهید دید اما قسمتی از یادنامه ها خواهد بود حتما.
وبلاگ ها هنوز خود را برای نوروز آماده نکرده اند که موج جدی تر و جنجال برانگیز تر و البته قابل بحث تری همه جا را پر می کند انتخابات، هنوز بعضی ها فرصت نوشتن تحریم نامه هایشان را پیدا نکرده بودند که رد صلاحیت قابل پیش بینی کاندیداها موضوع روز می شود و سر انجامش هم کناره گیری چند شخصیت مطرح و تعطیلی و فیلتر شدن چند سایت و وبلاگ . جنجال آن قدر زیاد می شود که ناگزیر باید تقسیم وظایف کرد پس هر رسانه (که شامل برخی وبلاگ ها هم می شودو البته شامل رسانه های داخلی به هیچ وجه نمی شود) مسئول طنزنامه نوشتن برای قسمت خاصی می شود تا همه ی خبرها به خوبی تخلیل شود و هیچ نکته ی مبهمی در ذهن خردورز ملت غیور و شریف و ...ایران که درراستای توجه بی اندازه ی خود به انتخابات حرص همه را در آورده، باقی نماند.
و سر انجام تمام می شود به همین سادگی یک روز جمعه حماسه آفرینی در غیاب فردوسی انجام می شود و والسلام.
مرجع همه ، خبرگزاری ها هستند پس چرا آمار گزارش شده از میزان مشارکت مردم این قدر متفاوت است، خب حتما به دلیل اختلاف سلیقه است احترام به سلیقه های مختلف در بعضی عرصه ها مثل همین عرصه ی وسیع که همه شاهدش بودید شدیدا ظهور می کند.
خلاصه این که نوروز خود به خود جذاب است اما جنجال برانگیز نه! چنین انتخاباتی در آستانه ی سال نو تحرک مناسبی بود من یکی که واقعا دلزده بودم از این همه سبزه و ماهی قرمز و تک تک این سین ها که به طرز سرسام آوری دور سر آدم می چرخند و این جو لوس و یکنواخت تکراری هر ساله. کمی هم انتقادات و شکایات و گلایات و انتخابات و در بعضی مناطق زد و خورد و در گیری به فضا اعتدال بخشید. از همه ی دست اندر کاران این برنامه ی مهیج از طرف شخص خودم کمال تشکر را به عمل می آورم.( راستی تو آخرش تونستی یه مانتوی درست و حسابی بخری؟)