از اطرافیانم می خواهم غیرت را تعریف کنند اول همه لبخندی محو می زنند می دانم در سرشان چه می گذرد اما بعد که بیشتر فکر می کنند مفهومی برزبان آوری برای غیرت پیدا نمی کنند و براساس تعریف داستانی آن را توضیح می دهند که نقش اول این داستان یک عدد برادر دارای رگ گردنی به اندازه ی لوله ی انتقال نفت و یک عدد خواهر خطاکار و مجرم می باشد.
هر چه فکر می کنم تعریف دقیقی برای غیرت به ذهنم نمی رسد شاید یک تعصب احمقانه(شاید!)یا یک نوع ناموس پرستی(تو فرهنگ لغط نوشته بود به من چه!) .
اصولا فاعل این عمل مردان هستند (همان طور که تا به حال نشنیده ایم زنی را غیرتی خطاب کنند)و مفعول هم طبق انتظار زنان هستند و در موارد نادری هم میهن و وطن فرد است که مفعول واقع می شود.
درگذشته ها مرد غیرتی یک امتیاز محسوب می شده و احتمالا مادر به داشتن پسری غیرت مند افتخار می کرده و دختران جوان آرزوی شوهری این چنین را داشتند(من که اون موقع نبودم فقط فکر می کنم)برایم جالب بود تا نظر دخترهای امروزی رو درباره ی غیرت و غیرت مندان بدونم(نمی دونم چرا دوست ندارم از کلمه ی غیور استفاده کنم!) پیدا کردن جواب اون قدرها هم برام مشکل نبود.
در گذشته زن ایرانی حتی در بدترین شرایط شوهر خود را ترک نمی گفته حاضر بوده هر کاری انجام دهد تا سایه ی شوهر از سرش کم نشود این طبیعت زن ایرانیست که شوهر را برای خود تکیه گاهی بداند تکیه گاهی مستحکم و قابل اعتماد که غیرت داشتن و حساس بودن این تکیه گاه نسبت به خود را لازم می داند و هر چند با گذشت زمان اندیشه اش به روز و جدید شود اما کلیت یک چیز است و زن ایرانی نمی تواند آن را پنهان کند از پرس و جوهایی که از دختران اطرافم کردم این را متوجه شدم .هر چند بعضی ها هم بودند که این غیرت را تعصبی غیر منطقی و در اثبات قدرت مردها بر زنان می دانستند و معتقد بودند این احساس بی جا در بسیاری موارد آزادی را از زنان گرفته و اجازه ی زندگی آزادانه را به آن ها نمی دهد.فعلا که بحران بی غیرتی شدید تر از غیرته .پس سراغ یه کلمه ی هم آهنگ با این کلمه میریم.
غرور موضوع به روز تر و روی بورسی است که امروز در بین صحبت هایمان جای خاصی را باز کرده. بعضی سخن ها در تائید وبعضی در تکذیبش است .اما آنچه جالب به نظرم می آید غرور امروزی هاست که به نظر غرور نیست بلکه خودپرستی مفرطیست که گریبان گیر ش شده اند احساسی غرور مانند و مخرب . درباره ی غرور که پرسیدم بعضی آن را جزوی از شخصیت می دانستند که در صورت نبودش انسان ناقص است . و بسیاری غرور را رفتاری نا پسند و مغرور را فردی می دانستند.
امروز این کلمه ی چهار حرفی حتی به ترانه ها هم رسوخ کرده و هر روز افراد بیشتری رو به پیروی از خودش دعوت می کند .
هر کدام از موضوع ها(غیرت و غرور)موضوعات قابل بحثی هستند .اما وقتی به جمله ای فکر می کردم تا این مطلب رو با اون تموم کنم وهر دو کلمه هم درش به کار رفته باشد تنها چیزی که به ذهنم رسید همین بود:
امروز دیگر کم نیستند زنانی که برای زیر پا نگذاشتن غرور خود در مقابل اربابان غیرت را به سخره می گیرند و به حاصل دسترنج تن رضایت می دهند. 
