ریزنوشت

گزارشگر و طعمه هایش !

گزارشگر در پارکی قدم میزند و به دنبال طعمه های گزارشش است میکروفون جلوی دختری قرار می گیرد .گزارشگر می پرسد به نظر شما خانوم ها بیشتر غیبت می کنند یا آقایان؟دختر ابتدا روسری اش را جلو می کشد و می گوید"خب از قدیم می گن خانوما زیاد غیبت می کنن دیگه.

-خود شما هم غیبت می کنید؟

- نه اصلا. من خیلی از این کار بدم می یاد.

گزارشگر از خانم مسن تری سوال می کند.خانم ابتدا شالش را جلو می کشد و به اعصابش مسلط می شود و می گوید:اصولا خانوم ها بیشتر غیبت می کنن وقتی دور هم جمع می شن و یه چیزی می گن همین جور دنبالش رو می گیرن و همین جوری غیبت می کنن.گزارشگر سوال دوم را می پرسد زن لبخند محوی می زندو می گوید من خودم سعی می کنم که غیبت نکنم.

گزارشگر دوباره سراغ دختر جوانی میرودکه مقنعه به سر دارد.دختر دست به مقنعه اش نمیزند و می گوید: من هم شنیدم که می گن خانوم ها بیشتر غیبت می کنن اما آقایون هم خیلی غیبت می کنن و فقط مختص خانوم ها نیست.من هم بعضی وقت ها غیبت می کنم.

گزارشگر سراغ دو دختر که در کنار هم نشسته اند می رود مانتو های کوتاهی دارند و روسری هایی که به آخرین مد روز بسته شده اند وقتی گزارشگر نزدیک می شود روسری هایشان را جلو نمی کشند بلکه مرتب می کند گزارشگر سوال را می پرسددختر اولی می خندد(خنده ی کش داری با چاشنی عشوه که من از جلوی تلوزیون حالم بد می شود دومی با لحن کش آمده جواب می دهد:خب خانوم ها می گن خیلی غیبت می کنن من خودم سعی می کنم غیبت نکنم چون اصلا کار درستی نیست که...

گزارش تمام می شود. من به این فکر می کنم که عجب پارک جالبی که حتی یه مرد هم پیدا نمی شود که گزارشگر بیچاره این سوال را از او نیز بپرسد !!

(راستی گزارشگر یه مرد بود.)

در ضمن عکس درخور پیدا نکردم

پایین شلوارش را تا زده تا کوتاه به نظر آید آستین ها را بالا زده تا دست های ظریفش دیده شوند و مقنعه اش را عقب کشیده تا موهای ژل زده اش نمایان شود.ماتیکی به لبانش زده تا شاید جادویی تر شوند.

صبح سرد زمستان است . با لباسی پاییزی و آستین های بالا زده از راه می رسد تا دل دختر های دبیرستانی را برباید .شاهزاده ی سوار بر اسب سفید این بار موبایل به دست آمده .نمی دانم صبح ساعت 7:30 با موبایل چه می کند اما در هر حال این جزو تریپش است و تا بگوید اگر با من دوست بشی امکان دسترسی در هر لحظه امکان پذیر است ! او راه می رود در هر قدم حد اقل دو بار سرش را می چرخاند تا کیس مورد نظرش را پیدا کند.(دلاور موفق باشی حتما کورش به داشتن چنین جوان هایی در سرزمینش افتخار می کند.)

این ها توصیف مختصر و ناقصی است از دختر و پسری نوجوان یا جوان .

دختر ها به امید نگاهی از پسر ها و هم چنین بر عکس قدم در خیابان ها می گذراند تا کمبود محبت های روزانه را جبرات کنند تا سر پوش گذارند بر روح تشنه ی آموختنشان تا مخالفتی کرده باشند با حرف های زور پدر و مادرشان با نصیحت های اطرافیانشان با هر آنچه مخالف است با آزادی شان!

از قدیم گفته اند نوجوانی و جوانی از بهترین سال های زندگی است کسی چه می داند چند ساعت از عمر نوجوانان و جوانان امروز برای خیابان گردی و ولگردی و وب گردی و و چت کردن تلف می شود کسی نمی داندچه پول هایی صرف خریدن لباس های مارک دار و ژل مو می شود و شاید این ها اصلا مهم نباشد کسی چه می داند شاید این ها همه جزو نیازهای جوانان و در واقع آینده سازان این سرزمین است و حتما با این روشی که ما در پیش گرفته ایم به توسعه خواهیم رسید !کسی چه می داند؟

در مکانی دورکه ما هیچ کدام نمی دانیم ،به دور از ذهن شلوغ ما، مردمی زندگی می کنند مردمی با یک درد مشابه، دردی بزرگ با زخمی جان سوز که فرصت زندگی عادی را از آن ها گرفته است مردمی فراموش شده و غبار گرفته مردمی جدا افتاده از ما درد مشابهی که این مردم به آن مبتلایند را به نام خوره یا جذام سنیده ایم .

جذام (Leprosy)در طول تاریخ بیش از هر بیماری دیگری باعث وحشت وانزوای انسانها گردیده است.این بیماری که قدمت زیادی دارد، نوعی بیماری التهاب‌ مزمن است که به وسیله مایکوباکتریم ‌لپرا ایجاد می شودوطیف بالینی آن وابسته به پاسخ ایمنی فرد میزبان می باشد. هرچندبیماری به عنوان یک بیماری مزمن باکتری پوست واعصاب محیطی مطرح است، ولی در نوع لپروماتوز باعث گرفتاری راه‌های تنفسی فوقانی نیز می شود.

کارشناسان سازمان جهانی بهداشت مورد جذام را چنین تعریف کرده‌اند: یک مورد جذام، عبارت است ازشخص که دچار ضایعه‌های هیپوپیگمانته (قرمز رنگ بدون حس)، درگیری اعصاب محیطی،از دست دادن حس و اسمیرپوستی مثبت از نظر باسیل‌های اسید‌فاست، به صورت منفرد یا مجموعه‌ای از این تغییرات باشد.

اگر این ها را نفهمیدید اصلا مهم نیست من خودم هم نفهمیدم.

در حقیقت این مردم بیشتر از عکس العمل های اجتماعی و طرد شدگی رنج می برند تا خود بیماری و آن ها حتی بیش از دارو و کمک های مالی نیازمند کمک های معنوی ما هستند .

علت مبتلا شدن به این بیماری نیز طبق معمول فقر است این فقر لعنتی همه جا سر و کله اش پیدا می شود . هیچ دردی بدون در مظر گرفتن فقر ریشه یابی نمی شود .فقر و نداشتن توانایی مالی موجب نرسیدن ویتامین های مورد نیاز به بدن می شود و در نتیجه سیستم ایمنی بدن ضعیف شده و ...

بد نیست راجع به شهر هایی که این بیماری در آن ها شیوع دارد هم بدانید:خراسان سیستان و بلوچستان آذز بایجان غربی و شرقی هرمزگان.

روستاهای درو افتاده ی زیادی هستند که این بیماری در آن جا شیوع دارد اما هم اکنون فقط روستاهای بصری و سر چنار به همت انجمن یاوران جذامیان هفتها ی یک بار از نظر غذای گرم تا مین می شوند کمه این امداد رشسانی از طریق ماموران شبکه ی بهداشت و در بیمارستان های واقع در مهاباد انجام می پذیرد .

هفته ای یک بار غذای گرم!!!؟؟؟ راستی ما در هفته چند بار غذای گرم میل می کنیم ؟ 14 بار؟20بار؟

راستی فکر می کنید انسان هایی که در این مرکز کار می کنند چه جور آدم هایی هستند؟شما ماهی چقدر حقوق حاضر به کار کردن در چنین انجمنی هستید؟کدام یک از ما دوست داریم در محل کار با افرادی سر و کار داشته باشیمکه دست یا بینی یا انگشت ندارند؟یا زخم هایی چندش آور دارند؟

ای کاش می شد در مراسمی با شکوه از این انسان ها تشکر کرد .

این که الان نسبت به جذامی ها چه احساسی دارید مهم نیست شاید ما هم یک روز جذامی شدیم مهم اینه که اون موقع چه احساسی دارید !

منتظر نظر هاتون در مورد این پرونده هستم.

سه اپیزود از شب تاسوعا

نوشته شده" یا حسین".

ای اهل حرم دست علمدار جدا شد

این دست کسی بود که تقدیم خدا شد

مظلوم ابولفضل مظلوم ابولفضل

هیئت می رود و من دلم می خواهد به دنبالشان بروم و تا بی نهایت این را بخوانم :ای اهل ...

اما حالا ساعت 12:30 است باید به خانه هر چند دلم نمی خواهد

آتشی است که در سینه ی انسان می سوزد.

من آتش پرستم آتشی را می پرستم که در دل انسان روشن است.

تجربه های معنوی حدیث گرما و روشنایی این آتش است.

- کازانتزاکیس

(از مقدمه ی کتاب بیداری)

من اگر هیچ کس رو نشناسم کازانتزاکیس رو خوب می شناسم به زودی(یعنی هر وقت حوصله داشته باشم) یک نوشته در موردش می نویسم تا شما هم بشناسیدش

- فرمانی در درونم طنین می اندازد :"حفر کن! چه می بینی ؟"

- آدمها و پرندگان را آب را سنگ ها را.

-عمیق تر حفر کن ! چه می بینی؟

- اندیشه ها را خیال ها را و جرقه هایی خیره کننده را !

- باز هم عمیق تر بکن!چه می بینی؟

- آه دیگر نمی توانم در این دیواره ی تیره رخنه کنم!صدا هایی می شنوم

و شیون هایی.از آن سوی ساحل صدای بال زدن می آید .

- گریه نکن شیون نکن ساحل دیگری در کار نیست . صدا ها

و شیون ها و نیز صدای بال زدن ها همه از قلب تو بر می خیزد

I like  very much

شکلات را زیر زبانم مزه مزه می کنم طعم شیرینش تمام وجودم

را فرا می گیرد قصد می کنم تا همه ی آن را بخورم مشکلاتم را

فراموش کرده ام و با حرص شکلات می خورم همه با تعجب به

من نگاه می کنند و من با بی خیالی در دلم می گویم حتما آن

ها تا به حال طعم شکلات را تجربه نکرده اند.

و در دانشنامه ی رشد نوشته :

اولین بار، کریستوفر کلمبوس کاکائو را برای نشان دادن به پادشاه و ملکه اسپانیا از آمریکا به

اروپا آورد."

شما می توانید یکی از دو گزینه را انتخاب کنید(شاید هم کریستوفر با کریستف کل کل داشته سر اینکه کی زودتر شکلات رو به اروپا می رسونه!)

شکلات تا قرن هفدهم ماده ی غذایی گران قیمتی محسوب می شد که تنها ثروتمندان سلطنتی از آن استفاده می کردندبه علاوه زمانی که دختران دربار با اشرافیان دیگر نقاط اروپا ازدواج می کردند بخشی از جهیزیه ی آن ها را

کا کا ئو تشکیل می داد.تقریبا یک سده طول کشید که این نوشیدنی بین مردم اروپا رایج شود چون مردم اسپانیا طرز تهیه ی این نوشیدنی را مخفی نگه داشته بودند.

این هم از تاریجچه ی شکلات.

راستی من قبل از این که این پرونده رو بنویسم شکلات خوردم اگه این نوشته رو دوست داشتید یا نداشتید تقصیر من نیست عوارض شکلات است حالا کم کم دارم سنگین شدن پلک هام رو حس می کنم تمام اتفاقات امروز روی دور کند از ذهنم عبور می کنه در مورد شکلات خیلی چیز ها میشه نوشت مثلا این که همیشه وقتی توی کلاس بچه ها به یک مناسبتی شکلات می آوردند و به همه تعارف می کردند من تنها کسی بودم که قبول نمی کردم و وقتی دلیلم رو بیان می کردم مورد تمسخر کل کلاس واقع می شدم. شاید بهتر باشه این پرونده دو قسمتی نباشه تا من بتونم آرامش بیشتری رو تجربه کنم.

شیرین باشید مثل شکلات.

خیلی بده آدم بخواد یه چیزی بنویسه اما نوشتنش نیاد

خیلی بده آدم حرف هایی تو گلوش باشه که نتونه بگه

خیلی بده آدم به اطراف نگاه کنه ولی هیچ چیز نبینه

خیلی بده آدم حوصله ی فکر کردن رو نداشته باشه

خیلی بده آدم فکر کنه به تکرار رسیده

خیلی بده آدم بخواد مظلومیت انسان مدرن رو به کسی ثابت کنه

خیلی بده آدم بخواد خودش رو با گنده تر از خودش مقایسه کنه

خیلی بده آدم بخواد یه پرونده بنویسه اما ندونه در مورد چی

(برای پرونده ی این هفته تا فردا اگر نظری دارین بدین چون می خوام زودتر بنویسم)

از بابت این غیبتم هم معذرت می خوام

امروز دیگر نمی توان با دعوا کردن و عربده کشیدن توجه کسی را به سوی خودت جلب کرد امروز لباس ها و موبایل ها هستند که قدرت و عظمت ما را به رخ می کشند دوران دعوا شاید گذشته باشداما مدعوی ها(این یکی رو دیگه اختراع نکردم یعنی دعوا کننده ها)هنوز هم در بین ما زندگی می کنند اما مثل چیزهای دیگر دعوا های آن ها هم تغییر کرده است و امروزی شده.