ریزنوشت

ادامه پرونده ی" در جست و جوی متانت از دست رفته"

دلم می خواست "در جست و جوی متانت از دست رفته" را خیلی بهتر از این می نوشتم اما نشد می خواستم ادامه ی مطلب را بنویسم اما دیدم نوشتن ادامه ی این مطلب مطمئنا کاری به جز بیان بدیهیات و چیز هایی که همه می دانند به زبان نوشتار نیست و به طور حتم نوشته به کلیشه ها کشیده خواهد شد که نوشته ی کلیشه ای یک نوشته ی مرده است پس بدانید که متن هایی این چنین در طول تاریخ زیاد نوشته شده اند و از این پس هم مقالاتی با این موضوعات زیاد خواهیم خواندو این پرونده پایانی ندارد و مشکل هم چنان ادامه دارد تا زمانی که ...

(زیبایی این جمله به ناقص بودنش است هر کس به دل خواه خود می توانداین جمله را کامل کند.)

است می نویسم تا شما آن را با بازیگر یا فیلسوف یا نویسنده اشتباه نگیرید .

از زیر تیغ و باغ مظفر که بگذریم به مسابقات جذاب و مهیج می رسیم که از آن دسته می توان به گوی و میدان و وقت مسابقه اشاره کرد .گویا تلوزیون می خواسته با پخش این برنامه ها به ما ملاک گزینش مجری ها را نشان دهد:یک مجری خوب باید طوری بخندد که معده اش معلوم شود"یا مجری هر چه بی هنر تر باشد بیشتر مورد توجه مردم واقع می شود".

بدون شک تلوزیون به خوبی توانسته است انتظارات ورزش دوستان را فراهم کند به جز تکرار ناگهانی صحنه های گل در مسابقات فوتبال که تعداد پخش های مکرر آن ها گاهی به پانزده بار هم می رسد و این تکرار زمانی روی می دهد که دوربین کج می شود و می خواهد نمایی از تماشاگران نشان دهد که خدا را شکر تلوزیون نمی گذارد ما این صحنه ها را شاهد باشیم.

فکر می کنید پر بیننده ترین برنامه نزد نوجوانان چه می تواند باشد؟"هزار را ه نرفته " برنامه ایست که به راستی با سن و سلیقه ی نوجوانان امروز تناسب دارد .

یک سوتی بزرگ از تلوزیون :جواد خیابانی هنگام گزارش یکی از مسابقلت آسیایی دوحه معتقد بود که کشتی گیر ایرانی حریف را چون نوجوان 6!!! ساله به زمین کوبیده است.

تلوزیون ببنید اما خواهشا کتاب هم بخوانید.

اگر یک روز فکر کردید که این تلوزیونی

که هر روز از جلوش بی تفاوت می گذرید

و برنامه هاش رو به مسخره و به باد انتقاد

می گیرین. در زندگی تون تاثیر نداره باید

یک هفته زندگی بدون تلوزیون را تجربه کنید.

تلوزیون پدیده ی جدید نیست اما قدمتش

باعث کم شدن تاثیر آن بر زندگی مردم نشده.

هنوز هم با وجود این همه شبکه ی اطلاع

رسانی دیگر ،ساعت نه شب تلوزیون

را روشن می کنیم تا اخبار را از طریق تلوزیون

بشنویم ،بعضی وقت ها از خودم می پرسم :

"مگه اخبار تلوزیین با اون چیز هایی که توی

روز نامه ها نوشته فرق داره؟"

ساعت یک ربع به هشت است و جمعبت بسیاری رو به روی گیرنده های خود منتظر شاهکار جدید مهران مدیری و پیمان قاسم خانی هستند بله انتظارها به پایان می رسد و اسپانسر برنامه ما را به دیدن این برنامه دعوت می کند "باغ مظفر"یا "چگونه شعار ها را با قصه در آمیزیم " مطمئنا از بهترین برنامه های تلوزیون در حال حاضر است که باید این موفقیت را به خاطر تیم قدرتمند این مجموعه دانست . اما از هر چه بگذریم سخن زیر تیغ گریه دار تر است.زیر تیغ نیز مخاطبان زیادی را به خود جلب کرده است که اگر به تیتراژ این سریال رجوع کنید علت را متوجه می شوید (البته نباید از بازی تاثیر گذار بازیگران این مجموعه چشم پوشی کرد.)البته بعضی ها هم دل خوشی از این سریال ندارند آن هم به علت این است که خانم های محترمه ی آن ها از لحظه ی شروع شدن این سریال تا هنگام موسیقی پایانی این سریال بی وقفه به اشک ریختن و گریه کردن می پردازند هر چه به غیر واقعی بودن این داستان اشاره می کنند به گوش این خانم ها ی محترم نمی رود.

طبق معمول ادامه ی این پرونده تا چند روز آینده نوشته خواهد شد.

شما می توانید موضوعات پیشنهادی خود را برای پرونده ها در قسمت نظرها بنویسید .

کلمات عجیب غریب روی بورس است

هر روز در اخبار می شنویم که کسی چیزی را اختراع کرده که باعث آسان شدن زندگی ما شده است جهان اطراف ما پیوسته در حال تغییرات است که علت آن تغییر انسان ونیاز هایش است پس هرگز پدیده ای مثل زبان که می توان گفت جزء خصو صیات شخصی هر فرد محسوب می شود(البته زبان مادری)از گزند این تغییرات در امان نخوهد ماند .و باتوجه به بی پروا شدن انسان ها در این دوره ی اخیر کلماتی هم که وارد این زبان می شوند بی پروا و گستاخانه خواهند بود تا این جای کار مشکلی نیست اما وقتی تعداد کلمات جدیدی که در زبان روزمره استفاده می شود آن قدر زیاد شوند که زبان دیگر تنها به عنوان وسیله ای برای بر قراری ارتباط مورد استفاده قرار نگیرد وبه وسیله ای برای کل کل کردن و دست انداختن دیگران تبدیل شود آن وقت است که باید حواسمان را جمع کنیم بفهمیم که زبانمان که بدون شک نشاندهنده ی هویت فرهنگی ماست در خطر است .

البته این موج کلمات تازه چند سالییست که شروع شده و مطمئنا ادامه خواهد داشت .البته تغییر در زبان امروز تنها به دلیل به وجود آمدن کلمات جدید نیست که بعضی کلمات در جایگاه اصلی خود استفاده نمی شوند ومعنی دیگری می دهندمثل:این آهنگ خیلی خداست"که اینجا از صفت عالی مرتبه بودن خداوند استفاده شده است.

.برخی کلمات آن قدر ها هم نابه جا نیستند و باید به کسانی که برای اولین بار از آن ها استفاده کرده اند به خاطر هوش زبانی بالایشان تبریک گفت.

به هر حال این کلمات وارد زبان فارسی شده اند وامیدواریم بیشتر از این نشوند.

تعدادی از این کلمات را اینجا مرور می کنیم "ژانگولر-جوات -خز وخول- شاخ- زاقارت و..

.شما چه کلماتی را به یاد دارید؟

زمان: بیست دقیقه مانده به اذان مغرب

مکان:فاصله ی امام زاده تا خانه

حالت: در حالی که جانماز جشن تکلیفم را که به صورت کیف است روی شانه ام انداخته ام از خانه خارج می شوم به طبقه یپایین می رسم زنگ می زنمهمسایه ودخترشانزده

ساله اش از خانه خارج می شوند با هم به طرف امام زاده می رویم فردا امتحان ریاضی دارم اما اظطرابی را در وجودم حس نمی کنم به امام زاده می رسیم برای من هیچ باغی طراوت وزیبایی حیاط امام زاذه را ندارد من به جز امام زاذه هیچ کس و هیچ چیز را نمی بینم سلام می کنم وبه داخل می روم نماز می خوانیم و بعد از نماز شمع روشن می کنیم دوست دارم تا صبح بنشینم و سوختن شمغ را ببینم. به خانه می رویم بعد از گذشتن مدت زمانی به طرف تختم می روم از خدا برای فردا کمک می خواهم و بعد من خواب هستم.

زمان:سی دقیقه از اذان ظهر گذشته

مکان:فاصله ی امام زاده تا خانه (شش سال بعد)

حالت : ما یعنی من و دوستانم سوار سرویس هستیم به امام زاده می رسیم که کنار آن یک دبیرستان پسرانه است هوا ابری است. روی زمین برف است پسر ها در حال خم شدن هستند . در دست پسرها گلوله ی برفی است و... به امام زاده نگاه می کنم دیگر خبری از آن حیاط با صفا نیست خرابش کرده اند و دورش دیوار کشیده اند به طرف جایگاه شمع ها می روم می خواهم شمع روشن کنم ولی به جای شمع با دست گاهی مثل تلفن عمومی روبه رو می شوم یابد داخل سوراخی پول بیندازیم تا چراغ هایی که شبیه شمع هستند همراه با یک روضه ی زیبا برایمان پخش شود اصلا دوست ندارم تا صبح بایستم آن آهنگ زیبا و روشن شدن یکی در میان چراغ ها را نگاه کنم به طرف خانه می روم. .

به نظر شما شش سال بعد فاصله ی اما زاده تا خانه چه گونه است ؟

به اونجا رسیدیم که بعد از اینکه انقلاب کوبا پیروز شد چه گورا از همه ی سمت های خود کناره گرفت و برای کمک رساندن به جنبش های ضد امپریالیستی به بولیوی رفت

در18 اکتبر 1967 در عملیاتی به رهبری سازمان جاسوسی سیا خبر رسید که گورا را در بولیوی زخمی کرده اند و سپس به گلوله بسته اند . دست او را قطع کردند و برای

اثبات مدعای خود به نمایش گذاشتند. جسد او را در فرود گاه متروکه ای به خاک سپرده ند. پس از سی سال بقایای اورا به کوبا انتقال دادند و طی مراسم باشکوهی دفنکردند.

گابریل گارسیا مارکز شعری دارد در رثای "ارنستو چه گوارا"به این مضمون که :

چه گورا را شاید به عنوان نماد اعتراض بر هر پرچمی بنشانند اما نگاه انسانی و مهربانی اوست که همه را می خواند.

به نظر شما نوشتن چنین پرونده هایی فایده دارد ؟؟ منتظر شنیدن نظر هایتان هستم.

تو اصلا می دونی چه گوارا کیه؟

این مرد نده کیست . این عاصی این استوره ی عصیان که نامش پرچم هر مبارزه ای شده است اسطوره ای که تصویرش بر پیراهن های سرخی نقش بسته است که جوانان معترض بر تن می کنند بی آنکه گاه از اندیشه های انقلابی او خبر داشته یا حتی جهان بینی او را پذیرفته باشند.

گفتم مبادله ی نظر با نظر اگر وبلاگ داشته باشید در قسمت نظر های وبلاگتان حتما به این جملات بر خورده اید: "وبلاگ قشنگی داری به من هم سر بزن . " یا جملاتی با همین مفهوم. به نظر شما مفهوم این جملات چه می تواند باشد ؟ دعوتی مودبانه برای دیدار از وبلاگ طرف مقابل و آشنا شدن با عقاید او یا روشی برای بالا بردن تعدادبازدید ها و نظرات وبلاگ یا سایت او.

به هر حال گاه برای این که وبلاگت شناخته ومطالبت خوانده شود نیاز به این کارها هست اما چقدر خوب می شد اگر این وسط مطالب واقعا خوانده می شد اما باز هم اگر نگاهی به نظر های وبلاگ خود بیندازی می بینی اکثر نظر هایت ربطی به مطالبت ندارند .

نتیجه گیری از این مطالب به عهده ی خودتان .

                                   پرونده ای برای وبلاگ نویسی

تصمیم گرفتی وبلاگ بنویسی به همین راحتی تصمیم گرفتی یک وبلاگ راجعبه چیزهایی که دوستشون داری ولی هیچ کس نمی دونه که تو واقعا چی دوست داری به همه گفتی که حالت از حرکات و مسخره بازی های این آدم های مثلا عاشق به هم می خوره اما موضوع اسم وبلاگت نوشته ها و تصاویری که توی وبلاگت وجود دارن همگی خلاف این رو ثابت می کنن .

کسی چه میداند شاید وبلاگ ها دریچه هایی هستند که مارا ازخود سانسوری دو شخصیتی بودن نجات داده اند . پنجره هایی که با ورود به اینترنت می گشاییم تمام عقده ها و سرکوب های ان روز را در آن می نویسیم و پنجره را می بندیم تا وقتی دوباره سرشار از احساس شدیم به سراغش آییم

اما ...

برای اینکه خسته نشین ادامه رو یک روز دیگه می نویسم.